Rođen 1955. u Čačku. Svetovno ime mu je Miroslav Stefanović.
U zvaničnoj biografiji navodi se da je osnovnu i srednju školu završio u Beogradu i da je studirao na beogradskom Ekonomskom fakultetu.
„Svoj monaški život započinje 1980. godine u manastiru Crna Reka, gde prima monaški postrig 1983. godine od episkopa raško-prizrenskog Pavla, potonjeg patrijarha srpskog. Uporedo sa manastirskim poslušanjima upisuje Bogoslovski fakultet SPC u Beogradu i diplomira na njemu 1987. godine. U Atini završava postdiplomske studije na Bogoslovskom fakultetu Atinskog Univerziteta.“
U martu 2014, navodi, odbranio je magistarsku disertaciju na temu „Pokajanje po učenju Apostolskih otaca“, a u novembru 2017. na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu “Sveti Vasilije Ostroški“ u Foči odbranio je doktorsku disertaciju na temu „Mogućnost primene pokajne prakse rane Crkve u savremenom dobu“ .
Iguman manastira Crna Reka postao je 1991. godine. Na redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora SPC 27. maja 1992. godine izabran je za vikarnog episkopa hvostanskog i postavljen za zamenika obolelom episkopu timočkom Milutinu, „sa svim pravima i dužnostima eparhijskog arhijereja“.
„Hirotonija je obavljena u manastiru Sopoćani na dan Svetih vrača Kozme i Damjana 14. jula 1992. godine. Hirotoniju je izvršio patrijarh srpski Pavle, uz sasluženje velikog broja arhijereja. Neumorno radi na obnovi crkvenog i monaškog života u Timočkoj eparhiji. Tri puta je biran za člana Svetog arhijerejskog sinoda SPC.“
Na redovnom zasedanju Svetog arhijerejskog sabora SPC u maju 2014. godine izabran je za episkopa žičkog.
„Više od tri decenije bavi se umetnošću – izradom duboreznih krstova i drvorezbarenjem. Svoja umetnička dela izlagao je na više kolektivnih i samostalnih izložbi. Jedna od njih je izložba Savremena pravoslavna umetnost u galeriji Primenjene umetnosti 1995. godine u Beogradu. Povodom proslave jubileja – dvadeset godina njegovog arhipastirskog služenja u Timočkoj eparhiji, svoja umetnička dela predstavio je i na samostalnoj izložbi pod nazivom ‘Sila Časnog Krsta’ u Narodnom muzeju u Zaječaru 29. septembra 2012. godine. Ista izložbena postavka prikazana je u galeriji ‘Stevan Mokranjac’, 27. januara 2012. godine u Negotinu, kao i u Etnografskom muzeju u Beogradu 22. maja 2014. godine, otvorena pod naslovom ‘Drvo života’. Zatim je u toku 2014. godine izložba prikazana u Narodnom muzeju u Kraljevu, Čačku i Užicu.“
Navodi da se duborezom bavi od 1979. godine kada je „uradio svoj prvi duborezni krst i poneo ga u manastir Crna Reka“.
„Tamo sam nastavio da radim. Moji prvi radovi su bili radovi u duborezu ali krstova. Radio sam samo krstove. To je trajalo sve do devedesetih godina kada mi je vladika Artemije, tadašnji izabrani episkop, tražio da mu radim jednu panagiju koja se nosi oko vrata. Tada sam prvi put izašao iz okvira krsta. Naravno krst je moja najveća ljubav, ne samo kao umetnost već kao temelj mog monaškog i episkopskog života. Tada sam prvi put uradio panagiju, i video da umetnost sadrži mnogo širi pojam. Sada radim i slike, radim razne predstave, kombinovanu tehniku, a u poslednje vreme sam počeo da radim na fosilnom drvetu koje je izvađeno iz reke. Takvo drvo ima neku posebnu teksturu, prikazuje jedno duhovno stanje i drveta i uopšte. U tom drvetu mogu da se izrazim najlakše i najbolje.“ (Ozonpress, 3. 2. 2015. godine)
U biografiji se dodaje da sa grčkog jezika prevodi i objavljuje bogoslovske tekstove i naučne radove. „Za svoj dugogodišnji rad, kao eparhijski arhijerej, dobio je mnoga crkvena i društvena priznanja među kojima i zvanje počasnog građanina grada Zaječara, dodeljeno 2006. godine“.
U medijima se početkom 2021, nakon smrti patrijarha Irineja, pominjao kao mogući kandidat za novog patrijarha SPC.
Kako se navodi na sajtu Eparhije Žičke od 28. maja 2024. godine „titula Arhijereja Justina glasi: Njegovo Visokopreosveštenstvo Arhiepiskop i Mitropolit žički“.
U oktobru 2025. „Nova.rs“ pisala je da se nalazi se na udaru Sinoda Srpske pravoslavne crkve, koji je pokrenuo istragu protiv njega pod obrazloženjem da je „upitan način na koji je do sada vodio Eparhiju žičku, a pravi razlog je podrška građanima i studentima“.
„Studenti iz Novog Pazara, koji su peške krenuli na skup u Novom Sadu, planiran za 1. novembar povodom godišnjice pada nadstrešnice u kojem je stradalo 16 osoba, prespavali su u subotu u konaku manastira Studenica. Manastir je deo Eparhije žičke, na čijem je čelu mitropolit Justin, koji je podržao studente, zbog čega je stavljen pod istragu SPC, uz obrazloženje da je upitan način na koji vodi eparhiju. Mitropolit Justin je, čijoj eparhiji pripada i manastir Studenica, već dugo im pruža podršku i upućuje kritike vlasti u Srbiji koju je upozorio da ‘moć nije data radi nasilja, nego radi služenja’. Sinod SPC formirao je ovog meseca komisiju koju čine mitropolit bački Irinej Bulović, episkop budimljansko-nikšićki Metodije i protojerej-stavrofor Velibor Džomić. Ona bi trebalo da donese zaključak o tome na koji način mitropolit Justin vodi eparhiju koja mu je poverena.“ (Nova.rs, 20. 10. 2025. godine)
Početkom februara 2026, kada je najavljena poseta zvaničnika SPC kako bi se ponovo kontrolisalo poslovanje Eparhije žičke, vernici su se okupili u episkopskom domu u Kraljevu, kako bi pružili podršku mitropolitu Justinu.
A 18. februara 2026. Sveti Arhijerejski Sinod Srpske pravoslavne crkve doneo je odluku da suspenduje arhiepiskopa i mitropolita žičkog Justina. Kako se navodi, doneta je odluka kojom se razrešava dužnosti „upravljanja poverenom mu Eparhijom žičkom do redovnog zasedanja Svetog Arhijerejskog Sabora 2026. godine“ i pokrenut je postupak „za utvrđivanje njegove kanonske odgovornosti“.
„U toku redovnog postupka pregleda materijalno-finansijskog poslovanja eparhijâ SPC, vršenog na osnovu odluke Patrijaršijskog upravnog odbora, od 24. oktobra 2023. godine, Komisija Patrijaršijskog upravnog odbora, a potom i Komisija Svetog Arhijerejskog Sinoda, prikupile su materijalne dokaze, na osnovu kojih je utvrđeno da je Njegovo Visokopreosveštenstvo Arhiepiskop i Mitropolit žički G. Justin počinio brojne kanonske i druge crkvene prestupe u upravljanju poverenom mu Eparhijom žičkom. U prethodnom periodu je utvrđeno da je Njegovo Visokopreosveštenstvo Mitropolit žički G. Justin neovlašćeno osnovao tri privredna društva (‘Trifora doo’, ‘JEŽ doo’ i ‘Vinarija manastira Studenice doo’), prikrivao njihovo poslovanje, upisao se kao stvarni vlasnik tri privredna društva, zatim, izvršio neovlašćenu prodaju 34 crkvene nepokretnosti (stanova, poslovnih prostora i sl.) u Kraljevu i Čačku, neovlašćeno i protivno važećim crkvenim propisima zaključivao sa pravnim i fizičkim licima štetne ugovore višemilionske vrednosti, neovlašćeno vršio pozajmice u višemilionskim iznosima raznim privrednim društvima u Srbiji, izvršio finansijske zloupotrebe nebivale u Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi, koje za sobom povlače i krivičnu odgovornost pred državnim organima. Sveti Arhijerejski Sinod sa žaljenjem konstatuje da je Mitropolit žički G. Justin u proteklom periodu, sa ciljem da izbegne crkvenu i kanonsku odgovornost, sa svojim saradnicima uporno obmanjivao javnost da je ‘politički progonjen’ zbog aktuelne društvene i političke situacije u Srbiji, što odlučno demantujemo. U ovom, kao i u drugim sličnim slučajevima utvrđivanja kanonske odgovornosti arhijerejâ SPC, isključivo se radi o unutrašnjim kanonskim i crkvenim pitanjima za koje su nadležni jedino Sveti Arhijerejski Sinod i Sveti Arhijerejski Sabor SPC.“ (Spc.rs, 18. 2. 2026. godine)
Foto: FoNet/Nenad Ðorđević
