Nema dokaza da su nove vrste oblaka povezane s „kemtrejlsima“ i geoinženjeringom
Tvrdnja da su meteorolozi uveli nove vrste oblaka kako bi „normalizovali kemtrejlse“ i prikrili geoinženjerske aktivnosti nema naučno uporište. Dodavanje oblaka u Međunarodni atlas oblaka iz 2017. godine je rezultat napretka meteorologije i sistematizacije posmatranja, a ne „kampanje za zaslepljivanje javnosti“.
- Svetska meteorološka organizacija (World Meteorological Organization - WMO) je 2017. godine ažurirala Međunarodni atlas oblaka i dodala nekoliko novih tipova oblika, među kojima su Volutus, Asperitas, Cavum i Fluctus.
- Ove formacije nastaju prirodnim procesima, poput turbulentnih strujanja, promenama vlažnosti, temperaturnim kontrastima i vetrovima na različitim visinama.
- Nema dokaza da su novi oblici oblaka rezultat geoinženjerskih aktivnosti niti da su uvedeni radi „normalizacije hemijskih tragova“.
- Tvrdnja o povezanosti novih oblaka i „kemtrejlova“ deo je već poznatog narativa o prikrivenim klimatskim eksperimentima.
- Objave ocenjujemo kao netačne.
Objave sa društvenih mreža na našem govornom području dele tvrdnju iz članka sa portala Epoha pod naslovom „Meteorolozi najavljuju četiri nove vrste oblaka, dok kampanja za normalizaciju hemijskih tragova sve više eskalira“. U opisu objava se navodi da su meteorolozi „u nastojanju da zaslepe javnost“ dodali nove vrste oblaka koji su „direktno povezani s geoinženjerskim aktivnostima“.
Sporni narativ deo je šire teorije zavere o „kemtrejlsima“, prema kojoj avioni ispuštaju toksine u atmosferu sa ciljem kontrole klime, zdravlja ljudi ili depopulacije. Teorija o „hemijskim tragovima na nebu“ prisutna je od kraja devedesetih godina, kada su pojedine grupe počele da tvrde da kondenzacioni tragovi aviona nisu vodena para, već „hemijski otrovi i gasovi“. Iako je više puta demantovana od strane relevantnih institucija, poput NASA-e, Evropske agencije za bezbednost vazdušnog saobraćaja (EASA) i Svetske meteorološke organizacije, narativ se i dalje obnavlja u alternativnim medijima.
Šta zaista stoji iza novih vrsta oblaka?
Svetska meteorološka organizacija (World Meteorological Organization ) je 2017. godine, prvi put posle više decenija, ažurirala Međunarodni atlas oblaka – zvanični priručnik koji služi meteorolozima širom sveta za klasifikaciju oblaka. Dodate su nove forme oblaka koje su nastale kao rezultat napretka u posmatranju i digitalnom dokumentovanju atmosferskih fenomena.
Među njima su volutus, dugi, valjkasti oblak koji se najčešće formira usled prolaska hladnog fronta ili tokom olujnih vetrova, zatim asperitas, talasasti oblak koji na nebu izgleda „naborano“ ili kao ustalasano i nastaje turbulencijom u donjim slojevima atmosfere; cavum – kružna rupa u slojevima oblaka, koja nastaje kada kristali leda „ispadnu“ iz oblaka i fluctus, formacija u obliku talasastih vrhova, rezultat slojevitog klizanja vetra između različitih slojeva vazduha.
Sve navedene pojave objašnjene su prirodnim fizičkim procesima i ne zahtevaju nikakav „veštački“ uzrok. Svetska meteorološka organizacija, britanska meteorološka služba (Met Office) i američka Nacionalna uprava za okeane i atmosferu (NOAA) potvrđuju da se takvi oblaci posmatraju odavno, kao i da su tek sa modernim satelitskim tehnologijama mogli biti detaljno ispitivani, dokumentovani, a onda i uvršteni u atlas.
Pojave poput oblaka cavum i asperitas neretko privlače pažnju zbog svog neobičnog izgleda jer kako se ističe u konspirativnim krugovima, gotovo pravilno okrugle „rupe“ u oblacima, dugi valjkasti oblici i naglašeni talasi na nebu deluju „neprirodno“. Na društvenim mrežama se upravo takve fotografije, pored kemtrejlsa, često koriste kao „dokaz“ o postojanju geoinženjerskih eksperimenata.
Teoretičari zavere tumače te pojave kao tragove „izbacivanja toksina iz aviona“, iako se u naučnim objašnjenjima radi o procesima kondenzacije, promene temperature i vlažnosti vazduha. Na primer, „rupe“ u oblacima (kao kod cavum oblaka) nastaju kada avioni prolaze kroz sloj prehlađene vodene pare, što uzrokuje trenutno formiranje ledenih kristala i padanje oblaka u tom segmentu formacije oblaka.
Naučne institucije, uključujući WMO i američku Nacionalnu meteorološku službu, u svojim dokumentima ističu da se sve klasifikacije oblaka temelje isključivo na meteorološkim posmatranjima i fizičkim svojstvima atmosfere. Nijedna od novih kategorija ne pominje geoinženjering, aerosolno prskanje ili „hemijske tragove“.
Studije koje su se bavile analizom sastava kondenzacionih tragova iza aviona, poput istraživanja iz 2016. koje je sproveo Naučni institut u Karnegiju, takođe su potvrdile da u njima nema tragova „tajnih hemikalija“, već se radi o vodi i česticama sagorevanja goriva, koje se brzo raspršuju i prirodno kondenzuju.
