Izjava preživele Holokausta istrgnuta iz konteksta
Na društvenim mrežama cirkuliše izjava Eve Šlos, koja je preživela zarobljeništvo u Aušvicu, sa navodima da je potvrdila da ne postoje autentične fotografije i snimci Holokausta.
- Šlos nije izjavila da ne postoje autentične fotografije i snimci Holokausta. Ona na snimku koji se deli na mrežama govori o konkretnim fotografijama i snimcima koje su sovjetski snimatelji zabeležeili u danima i nedeljama nakon oslobođenja Aušvica 27. januara 1945. godine.
- Autentični snimci i fotografije Holokausta sačuvani su u digitalnim arhivama svetskih memorijalnih centara. Ove kolekcije služe kao ključni dokazi zločina i dostupne su javnosti za istraživanje i obrazovanje. Šlos je posvetila veliki deo svog života obrazovanju o Holokaustu i delila je svoje iskustvo iz logora sa publikom širom sveta.
- Objavama na mrežama nedostaje kontekst.
Na snimku koji se proširio na mrežama Eva Šlos, koja je preživela zarobljeništvo u nacističkom logoru Aušvic, kaže: „Ima mnogo slika o ruskom oslobođenju Aušvica, ali ni na jednoj nema snega, a sneg je bio, iskreno, dosta visok. Imam neke veze u u ruskoj ambasadi, bila sam tamo jednom i rekla: nešto me zbunjuje, slike su lažne jer nema snega. A oni su rekli, pa da, nisu lažnjaci, ali kad je došla vojska, nisu imali kamere i nisu mogli da fotografišu. Dakle mnogo kasnije su shvatili da im trebaju fotografije, napravili su snimke i slike kakve danas vidite, ali to definitivno nije Aušvic i nije oslobođenje naših ljudi.“
Segment intervjua preuzet je iz gostovanja Šlos u TV emisiji „Dobro jutro, Britanija“, povodom 75. godišnjice oslobođenja Aušvica u januaru 2020. godine.
Suprotno tezama sa mreža, Šlos nije izjavila da ne postoje autentične fotografije i snimci Holokausta. Ona na snimku govori o fotografijama i snimcima koje su sovjetski snimatelji zabeležeili u danima i nedeljama nakon oslobođenja Aušvica 27. januara 1945. godine.
O materijalu koje su zabeležili sovjetski snimatelji na sajtu Muzeja Aušvic piše: „Logor Aušvic oslobodili su 27. januara 1945. godine vojnici Crvene armije. Poznate su scene koje je snimio sovjetski snimatelj, koje, iako ne prikazuju tačan trenutak oslobođenja, predstavljaju važne dokumente koji otkrivaju zločine koje su Nemci počinili u Aušvicu. Važno je zapamtiti da je deo filmskog materijala napravljen u propagandne svrhe.„
Pregledom celog intervjua jasno je da Šlos ni u jednom momentu nije negirala autentičnost dokaza o Holokaustu. Štaviše, na početku intervjua ona opisuje nehumane uslove u kojima su boravili zarobljenici logora. Šlos je posvetila veliki deo svog života obrazovanju o Holokaustu i delila je svoje iskustvo sa publikom širom sveta.
Autentični snimci i fotografije Holokausta sačuvani su u digitalnim arhivama svetskih memorijalnih centara. Ove kolekcije služe kao ključni dokazi zločina i dostupne su javnosti za istraživanje i obrazovanje.
***
Nakon nacističke okupacije Holandije, Eva Šlos i njena porodica su se godinama krili pre nego što su deportovani u logore 1944. godine. Eva i njena majka su preživele Holokaust, a 1953. godine njena majka se udala za Ota Franka, jedinog preživelog člana porodice Frank. Svoju porodičnu tragediju i iskustvo iz logora Šlos je pretočila u memoare i decenijski rad na edukaciji o Holokaustu. Kao suosnivačica organizacije „Anne Frank Trust UK“, posvetila je život borbi protiv rasizma i očuvanju sećanja na žrtve nacizma. Preminula je nedavno, 3. januara 2026. godine, u 96. godini života.
O ovoj temi pisao je i AAP.
