Izjava negatorke Holokausta nije dokaz da u nacističkim logorima nisu korišćene gasne komore
Mrežama cirkuliše snimak sa navodima da prikazuje svedočanstvo žrtve Holokausta koje potvrđuje da su gasne komore u nacističkim logorima zapravo bile velike sanitarne prostorije, odnosno kupatila.
- Žena sa snimka je Ingrid Rimland-Zundel koja je dobrovoljno migrirala iz Ukrajine u Nemačku tokom Drugog svetskog rata i nije bila zarobljena u nacističkim logorima, niti je ikada to izjavila. Rimland je otvoreno negirala Holokaust, a na snimku sa mreža ona opisuje grupno tuširanje i dezinfekciju nakon izbeglištva u nacističku Nemačku, sugerišući da su i gasne komore u nacističkim logorima bile obični tuševi, čime relativizuje i odbacuje svedočenja žrtava Holokausta.
- Brojni istorijski izvori potvrđuju da su gasne komore bile posebno izgrađeni objekti u nacističkim logorima namenjeni masovnom ubijanju ljudi za vreme Drugog svetskog rata.
- Objave na mrežama su netačne.
Snimak koji se na mrežama zloupotrebljava za širenje netačnih tvrdnji da su gasne komore u nacističkim logorima zapravo bile velike sanitarne prostorije, odnosno kupatila, prikazuje segment iz intervjua negatorke Holokausta Ingrid Rimland-Zundel, koja je dobrovoljno migrirala iz Ukrajine u Nemačku tokom Drugog svetskog rata. Suprotno navodima sa mreža, Rimland nije bila zarobljena u nacističkim logorima, niti je ikada to izjavila.
Reč je o intervjuu iz 1998. godine, koji je Rimland dala svom suprugu Ernstu Zundelu, poznatom neonacisti i negatoru Holokausta. U segmentu intervjua koji se proširio na mrežama, Rimland opisuje grupno tuširanje i dezinfekciju nakon izbeglištva u nacističku Nemačku, sugerišući da su i gasne komore u nacističkim logorima bile obični tuševi, čime relativizuje i odbacuje svedočenja žrtava Holokausta.
Brojni istorijski izvori potvrđuju stvarnu namenu gasnih komora u nacističkim logorima. Gasne komore su bile posebno izgrađeni objekti namenjeni masovnom ubijanju ljudi. Nacisti su tokom Drugog svetskog rata koristeći otrovni gas ubijali Jevreje, osobe sa invaliditetom, Rome, sovjetske ratne zarobljenike i druge. Istorijska dokumentacija, svedočenja preživelih i priznanja počinilaca potvrđuju da su gasovi, poput ciklona B, korišćeni u tu svrhu. Materijalni ostaci gasnih komora i danas postoje na lokacijama nekadašnjih logora i u muzejima.
Na sajtu Međunarodnog saveza za sećanje na Holokaust (IHRA) o poricanju Holokausta piše:
“Poricanje Holokausta predstavlja diskurs i propagandu koji negiraju istorijsku stvarnost i obim istrebljenja Jevreja od strane nacista i njihovih saučesnika tokom Drugog svetskog rata, poznatog kao Holokaust, Poricanje Holokausta se posebno odnosi na svaki pokušaj tvrdnje da se nije dogodio. Poricanje Holokausta može uključivati javno poricanje ili dovođenje u sumnju upotrebe glavnih mehanizama uništenja (kao što su gasne komore, masovno streljanje, gladovanje i mučenje) ili planiranost genocida nad jevrejskim narodom”.
***
Ingrid Rimland je rođena 1936. godine u Ukrajini u menonitskoj zajednici, koja je tada bila izložena represiji sovjetskih vlasti. Njena porodica je 1943. godine dobrovoljno i zajedno s nacističkim trupama izbegla u Nemačku. Nakon rata preselili su se u Paragvaj, a potom u Severnu Ameriku, gde je Rimland 1977. objavila roman “Lutalice”, koji je pokušao da prikaže patnju žena Menonita kao uporedivu sa jevrejskim progonima. Posle udaje za Ernsta Zundela, poznatog neonacistu i negatora Holokausta, i sama je tokom devedesetih otvoreno negirala Holokaust, a preminula je 2017. godine.
