Rođen u Podgorici,
U zvaničnoj biografiji navodi da diplomirao na Akademiji umetnosti BK u Beogradu, u klasi profesora Miše Radivojevića.
„Rođen sam u Podgorici, u porodici vezanoj za film i medije – otac Savo bio je direktor filma, a majka Ksenija novinar u listu ‘Pobjeda’. Ljubav prema filmu nasledio sam još u detinjstvu, a formalno obrazovanje iz oblasti režije stekao sam na Akademiji umetnosti BK u Beogradu, u klasi profesora Miše Radivojevića“, ističe u biografiji.
Kaže da je od najranijeg detinjstva prisustvovao snimanju filmova.
„Miloš Radunović je sin Sava Radunovića, jednog od najpoznatijih filmskih producenata u Crnoj Gori i šire, što potvrđuje podatak da je iskusniji Radunović učestvovao u snimanju mnogobrojnih filmova u bivšoj državi. ‘Sa šest mjeseci sam prvi put bio na setu. U filmske vode me je uveo otac koji je producirao skoro stotinu filmova u bivšoj Jugoslaviji, kao što su ‘Lepa sela lepo gore’, ‘Rane’, ‘Igmanski marš’, ’13. jul’, kao i sve filmove Živka Nikolića. Dao je svoj doprinos tokom snimanja ‘Oluje’ . Čitav život sam se pored njega bavio filmom, i njemu dugujem sva znanja koja sam stekao u ‘sedmoj umjetnosti’, zaključio je Radunović.“ (Borba.me, 5. 2. 2023. godine)
Ističe da više od dve decenije radi kao filmski reditelj.
„Tokom karijere prošao sam sve pozicije u filmskoj ekipi – od klapera i montažera, preko asistenta i pomoćnika režije, do samostalnog reditelja. Verujem da mi je upravo to iskustvo omogućilo da danas studiozno vodim i najkompleksnije filmske projekte, s punim razumevanjem svih aspekata produkcije.
Režirao sam igrane filmove, serije i igrano-dokumentarne formate, medu kojima su ‘Vezani’, ‘Oluja’, ‘Grupa’, ‘Državni službenik 4’, ‘Ubice mog oca 7’, ‘Srpske misterije’ i ‘Srce zločina’. Sarađivao sam sa vodećim produkcijama iz regiona, a radio sam i na međunarodnim projektima. Dobro funkcionišem u svim žanrovima — ratni filmovi, drame, komedije, trilere i biografski formati — jer mi je najvažnije da u svakom od njih pronadem ljudsku priču i emotivnu istinu. Smatram sebe zanatlijom u najboljem smislu te reči – studiozno pripremam svaki projekat, odlično komuniciram sa glumcima i tehničkom ekipom, i insistiram na organizaciji i preciznosti tokom čitavog procesa snimanja. Koristim savremene produkcione alate kao što su Movie Magic (Scheduling & Budgeting) i Premiere Pro, i aktivno govorim engleski jezik“, navodi u biografiji.
Kaže da se 2001. preselio u Beograd.
„Biti Srbin u DPS-ovskoj Crnoj Gori nije bilo nimalo lako, a to je ‘na svojoj koži’ osjetio i sam Radunović kada je 2001. godine bio otpušten sa jedne privatne crnogorske televizijske kuće u kojoj je bio montažer. Nakon toga se preselio u Beograd u kom i dan-danas stvara. ‘Te 2001. godine sam radio kao montažer u jednoj televizijskoj kući u kojoj sam dobio otkaz zbog svoje nacionalne pripadnosti, tj. zato što sam tokom odmora snimao kampanju koalicije Zajedno za Jugoslaviju koju su činili SNP, NS. Kada je Milo Đukanović dobio Momira Bulatovića na čuvenim izborima 1997. godine. Tada su mi određene osobe govorile ‘prošlo je vaše vrijeme Srbi, sada ćete da vidite’. Bilo je pritisaka sa svake strane i tome su Srbi bili izloženi u u naredne 23 godine. To je paradigma odnosa prema Srbima u Crnoj Gori za vrijeme prethodne vlasti. Srećom ta vremena su za nama’, poručio je Radunović.“ (Borba.me, 5. 2. 2023. godine)
Napominje da poziv za režiranje filma „Oluja“ nije mogao da odbije, jer je to doživeo kao „priliku da ‘poruši’ narativ o Srbima zločincima koji su kreirali zapadni centri moći 90-ih godina“.
„Radunović smatra da je srpska kinematografija decenijama izbjegavala da se bavi stradanjem srpskog naroda 90-ih godina i da je došlo vrijeme da se prikazuju srpske žrtve koje se ne poimaju na isti način kao ostale žrtve na postjugoslovenskom prostoru. Rođeni Podgoričanin ističe da nije želio da ‘Oluja’ liči na mnogobrojne filmove koje su tokom prethodnih decenija snimani na temu rata 90-ih , a koji se mogu okarakterisati kao pravi primjeri pamfleta ili propagande. ‘Prosto sam htio da napravim film na način na koji ja vidim život. Ukoliko tvrdiš da je jedna strana isključivo zla, a druga dobra to nije vjerodostojno i istinito. Izostanak reakcije od strane Hrvatske doživljavam kao potvrdu da je film autentičan i realan i da sam uspio u svom naumu’, kazao je Radunović i dodao da ‘Oluja’ predstavlja njegov jauk nad tragičnom sudbinom svojih sunarodnika iz Krajine. ‘Preko 250.000 ljudi je protjerano, preko 2.000 je ubijeno i trebalo mi je da pustim suzu za tim narodom, a ne da pristupim ostrašćeno. Zbog toga tvrdim da nije pamflet, a ni propaganda, već moj jauk za tim nesrećnim narodom. Reakcije publike nakon završetka filma je takođe potvrdila da smo uspjeli da prikažemo patnju tog naroda na način kako to dolikuje i da smo uradili pravu stvar’, podvukao je Radunović.“ (Borba.me, 5. 2. 2023. godine)
U maju 2025. podneo je kandidaturu za člana Saveta Regulatornog tela za elektronske medije (REM).
Foto: Fonet, Aleksandar Barda
