Vakcine za decu i ćelije beba – šta su činjenice?
U objavama na mrežama se netačno tvrdi da se od javnosti krije da se u proizvodnji vakcina koje se nalaze u kalendaru imunizacije dece koriste genetski modifikovane ćelije abortiranih beba.
- Nema dokaza da bilo koja od vakcina iz kalendara obavezne imunizacije dece sadrži genetski modifikovane ćelije abortiranih beba.
- Vakcine ne sadrže ćelije abortiranih embriona, iako su neke od njih razvijene korišćenjem laboratorijskih ćelijskih linija koje potiču od dva legalna abortusa obavljena pre više od 50 godina i taj podatak je poznat javnosti. Ove ćelijske linije i danas postoje.
- Nijedan abortus nije izvršen sa ciljem razvoja vakcina ili stvaranja ćelijskih linija.
- Objave na mrežama su obmanjujuće.
Na Fejsbuku su se proširili obmanjujući navodi da se “od javnosti krije da se u proizvodnji jednog broja vakcina koje se nalaze u kalendaru imunizacije dece koriste genetski modifikovane ćelije abortiranih beba”.
Kalendar obavezne imunizacije dece u Srbiji definisan je aktuelnim Pravilnikom o imunizaciji i načinu zaštite lekovima. Ovaj program obuhvata sistematsko vakcinisanje dece od rođenja do 14. godine života protiv zaraznih bolesti, uključujući tuberkulozu, hepatitis B, difteriju, tetanus, veliki kašalj, dečiju paralizu i male boginje. Nema dokaza da bilo koja od ovih vakcina sadrži genetski modifikovane ćelije abortiranih beba.
Vakcine ne sadrže ćelije abortiranih embriona, iako su neke od njih razvijene korišćenjem laboratorijskih ćelijskih linija koje potiču od dva legalna abortusa obavljena pre više od 50 godina i taj podatak je transparentan. Ove ćelijske linije se decenijama umnožavaju u laboratorijama i za njihovo održavanje nisu potrebni nikakvi novi abortusi. One služe kao podloga za uzgoj pojedinih virusa, jer se virusi mogu razmnožavati samo u živim ćelijama, navodi se u tekstu na sajtu Vakcine.ba, koji objavljuje naučno utemeljene informacije o imunizaciji.
Današnje ćelijske linije nisu originalne ćelije fetusa, već njihovi veoma udaljeni potomci koji se uzgajaju u laboratorijama. Nijedan abortus nije izvršen sa ciljem razvoja vakcina ili stvaranja ćelijskih linija, već su ćelije preuzete iz tkiva nakon već obavljenih legalnih abortusa iz drugih razloga.
Nakon proizvodnje vakcine prolaze kroz višestruke postupke prečišćavanja, tako da u gotovom proizvodu nema ljudskih ćelija, ističe se na sajtu Američke akademije pedijatara (AAP). Moguće je da ostanu samo zanemarljivi tragovi DNK iz ćelijskih linija, koji nemaju biološku funkciju i navedeni su u dokumentaciji kao ostaci iz procesa proizvodnje.
Ćelijske linije omogućavaju bezbednu, standardizovanu i kontrolisanu proizvodnju vakcina. Naučnici ih koriste i u drugim oblastima medicine, poput razvoja i ispitivanja lekova. Ćelijske linije WI-38 i MRC-5 razvijene su šezdesetih godina prošlog veka i korišćene su u razvoju pojedinih vakcina, uključujući MMR vakcinu.
Tvrdnje da vakcine sadrže ćelije abortiranih embriona predstavljaju pogrešno tumačenje načina njihove proizvodnje. Kada bi gotove vakcine zaista sadržale strane ljudske ćelije, one bi izazvale snažan imunološki odgovor i predstavljale zdravstveni rizik. Savremeni proizvodni postupci upravo zato obezbeđuju da se takve ćelije uklone iz završnog proizvoda.
***
U jeku pandemije korona virusa pisali smo o obmanjujućim tvrdnjama da se u vakcini protiv kovida 19 koju proizvodi kompanija AstraZeneka nalaze “ugrušci abortiranih beba”. Kako smo tada objasnili, ova vakcina koristi ćelijsku liniju koja se zove HEK-293 (HEK-293 je naziv koji se daje određenoj liniji ćelija koja se koristi u raznim naučnim primenama). Originalne ćelije su uzete iz bubrega legalno abortiranog fetusa 1973. godine. HEK-293 ćelije koje se danas koriste su klonovi tih originalnih ćelija, ali same nisu ćelije abortiranog fetusa. Dakle, nema ugrušaka abortirane bebe u ovoj vakcini, već klonova originalnih ćelija.
