Anegdota o posredničkoj diplomatiji bez dokaza pripisana Henriju Kisindžeru
Suprotno tezama sa društvenih mreža, nema dokaza da je američki diplomata i političar Henri Kisindžer autor viralne anegdote o „udaji ćerke Rokfelera za seljaka iz Sibira“, u kojoj je posrednička diplomatija opisana kao „univerzalna jevrejska metoda za rešavanje problema“.
- Anegdota o posredničkoj diplomatiji kruži na internetu godinama unazad, međutim, nijedan kredibilan izvor ne potvrđuje da ju je Kisindžer zaista ispričao. Najranija objava anegdote potiče sa ruske društvene mreže, što ukazuje da je najverovatnije i potekla sa ruskog govornog područja.
- Termin „posrednička diplomatija“, na engleskom „shuttle diplomacy“, skovali su mediji koji su pratili Kisindžerove pregovore u okviru arapsko-izraelskog spora 1974. godine. Termin podrazumeva diskusiju između dve ili više zemalja, u okviru koje neko putuje i razgovara sa uključenim vladama, prenosi poruke i predlaže načine za rešavanje problema.
- Objavama na mrežama nedostaje kontekst.
Anegdota o „udaji ćerke bogatog bankara za mladića iz Sibira“ u kojoj je posrednička diplomatija opisana kao „univerzalna jevrejska metoda za rešavanje problema“, cirkuliše internetom godinama unazad, uglavnom u formi šale ili ilustracije „Kisindžerove tehnike posredničke diplomatije“.
Međutim, suprotno aktuelnim navodima sa mreža, ne postoji verodostojan istorijski zapis ili zvanični transkript koji bi potvrdio da je američki diplomata i političar Henri Kisindžer zaista ispričao ovu anegdotu.
Termin „posrednička diplomatija“, na engleskom „shuttle diplomacy“, skovali su mediji koji su pratili Kisindžerove pregovore u okviru arapsko-izraelskog spora 1974. godine. Termin podrazumeva diskusiju između dve ili više zemalja, u okviru koje neko putuje i razgovara sa uključenim vladama, prenosi poruke i predlaže načine za rešavanje problema.
„U januaru i maju 1974. godine, državni sekretar Henri Kisindžer se bavio ‘šatl diplomatijom’, terminom koji su skovali mediji koji su pratili Kisindžera na njegovim raznim kratkim letovima između bliskoistočnih prestonica dok je pokušavao da se nosi sa posledicama rata iz oktobra 1973. godine. Nakon tri nedelje borbi, primirje je zateklo izraelske snage u sukobu sa egipatskim i sirijskim snagama. Ovo je predsedniku Ričardu Niksonu i Kisindžeru pružilo priliku da igraju vodeću ulogu u razdvajanju ovih vojski jedne od druge i mogućem postavljanju temelja za dalje korake ka mirnom rešavanju 25-godišnjeg sukoba. U januaru 1974. Kisindžer je pomogao u pregovorima o prvom egipatsko-izraelskom sporazumu o razdvajanju za osam dana, a u maju je dogovorio sirijsko-izraelsko razdvajanje nakon mesec dana intenzivnih pregovora. Kisindžerova šatl diplomatija je obezbedila poslednji dogovor u septembru 1975. godine zaključivanjem drugog egipatsko-izraelskog sporazuma o razdvajanju“, navodi se na sajtu Kancelarije istoričara u okviru državnog departmana Sjedinjenih Država.
Portal Raskrinkavanje piše da je anegdota „najverovatnije potekla sa ruskog govornog područja“, budući da najranija objava na internetu potiče sa ruske društvene mreže „Livejournal“ iz 2011. godine.
Henri Kisindžer je, kako navodi BBC History, bio američki akademik i političar koji je odigrao dominantnu ulogu u spoljnoj politici SAD krajem 1960-ih i 1970-ih i osvojio Nobelovu nagradu za mir za svoju ulogu u pregovorima o okončanju američkog učešća u Vijetnamu.
„Godine 1973. zajedno je sa Le Duk Toom iz Severnog Vijetnama dobio Nobelovu nagradu za mir za njihove napore u pregovorima o mirnom rešenju Vijetnamskog rata. Nakon arapsko-izraelskog rata 1973. godine, Kisindžer je koristio takozvanu ‘posredničku diplomatiju’ kako bi razdvojio suprotstavljene vojske i promovisao primirje između zaraćenih strana. Bio je odgovoran za obnavljanje diplomatskih odnosa između Egipta i Sjedinjenih Država, prekinutih od 1967. godine“, navodi enciklopedija Britanika.
